تبليغاتX
علم حق و عدالت - یم می
تحت راهبری یگانه نجات دهنده آدمیان " آقا ابراهیم میرزایی"

م      م      م      م      م      م      م  م      م      م       م      م      م      م

م      م      م      م      م      ي     م  م      ي     م       م      م      م      م

م      م      م      م     هـ     ي     م  م      ي      ر       م      م     م      م

م      م      م      ا      هـ     ي     م  م      ي      ر       ز      م     م      م

م      م      ر      ا      هـ     ي     م  م      ي      ر       ز      ا       م      م

م     ب     ر      ا      هـ     ي     م  م      ي      ر       ز       ا      ي     م

ا      ب     ر      ا      هـ     ي     م  م      ي      ر       ز       ا      ي    ي

 

يم          مي

يم          مي

يم          مي

يم          مي

يم          مي

 

ميــــر

 

زِائي   اَرائك  اَريكه   سَرير    مُحمّد    احمد     زا     ده      نـصرالله       آب          ادي        انسـان          افســــر

آفرنده     آفرنده‌ي   گاهنبـار      آينه     آينه    پرگار   پروردگار   پروردگار    راپرهوني    به  تكرار      به تكرار

دو كوژان         به تكرار        گاهنبار        آفـرنـده        بِهَنجار       هَنجـار        هَنجـار        هَنجـار         هَنجـار

م   ي   ر   ز   آ   ي   يك   سه   يك   هشت   هفت   يك   يك    لب يك    لبيك   يك     دو     سه     چهار    پنج

شش   هـفت   يــازده مليـون  مـيليـارد   آدم خـدا   ذات  ژنـده غـفران گار شـش هشـت دو گويـان

يـــــــم مي مي يـــــــم

حَـوا آدميـان

 

آوا شمـاره، بـي‌زمان            سيمـا كلام، زمـان

و آنگاه ميرْ مالكِ پنهان، صورتِ هستي را در كمرِ كيهان يعني زمين به زايش نهاد و خلقتِ ماده را در آن شكلِ كمال داد. پس، از تندي به كُندي و زمان رسيد و خود را در همه زوايا ديد و خلقت را در مكتوب بَنابُن تا بي‌پايان قرار داد و جهان را پايانِ بي‌آغاز تا در اين آزمونگاه، خلقت به تكثير انواع و گونه‌ها برسـد و تمـامي زوايـاي هستـي به دركِ امواج و تبديلات، از كهكشانهاي دور و نزديك بررسي گردد تا پسندِ خلقت صورت گيرد و بـراي اصلاحِ ايـن كشتـزار، پيامبران را براي شتاب و راهـنمائي بشـر و دركِ ارتـقاء و انشـاء فرستاد و بـدين ترتيـب شش تمدن هستي به پايان خويش رسيده و اكنون در بازوي كيهان و در تمدن هفتم يا رازِ مجهولات جهان مي‌باشيم. پس با ظهور مركز پنهان يا مالك هستي كه تمامي مجهولات به وي ختم گرديده پرده از راز مجهولات برداشته مي‌گردد و سيكلِ هستي كمال خود را طي مي‌نمايد.

 

آ       آفـرين          آو     آفـرين          آف    آفرين

گاه   آفـرين          جاه  آفـرين          كَـه   آفرين

كَـه  آفـرين          كـَه  آفـرين          كَـه   آفرين

كَـه  آفـرين          كَـه  آفـرين          جان  آفرين

كَشف آفرين                   آفرين

 

به تاريخ يك يك هفت هشت يك سه يك زمانِ تولّد و ظهور مالكِ خالق، سن سياره زمين دانشكدة انشاء تن و روان به پايان رسيد و تكليف بر بندگان به كمال خويش رسيد.

ا ب ر ا ه ي م م ي ر ز آ ي ي : مهديِ نهان‌دم، بازگردان، زمان در بيزمان، انسان روانْ سر، سر به سر مايه به يك پرتو سراسر، گونگه توآ.

كنـون نـويد خلـقت به ظهـور خـدا، بشارتِ محمد به ظهور امـام زمان، و انجيل به آمدنِ عيسي و فارقليط يهوديان، هورمزد زرتشتيان، كريشنايِ برهمنان، بـودايِ پنجم، اُمِ هنـدوان، بشارتِ داوودِ دانيال، يوحنا و ظهور انسان كامل و ديگر انديشه‌هاي جهان به هر زبان بر ياران و بنـدگان شايسته كه اين خلقت را آزمونگاهي بيش ندانستند بشارت و مبارك باد.

آفرنده                آفريده            آفَرَش           آفريدا                آفريدگارا

آفَندا              آفرين

آفَرَنده         آفَريننده            آفرآزه            آفرين

آفرنده       آفريننده         آفْسَرْتَن

آفرين

سيارة زمين دانشكده‌اي است كه تمامي علوم در آن به راز مجهولات و انتظار فرمان رسيده و كنون كه تماميِ هستي عصاره شده در اختيار مي‌باشد لحظة برداشتِ محصول و پسند و انتخاب فرا رسيده جانِ روان و چهرة پنهانِ هستي به ظهورِ زمان صورت گرديد تا نتيجة آزمون جهانِ مادي يا تمدن ششم را براي فرماني ديگر به راستايِ ميان و ترازين آن يعني ماده و روان و تَنْ نور يگانه دانشگاه روان و هر ذره به اندازه دو برابركل كون و مكان، رهنمون نمايد.

كنون، تجربة اين زندگي براي نيايِ خلقت پس از ميليونها سال انتظار، نويد خلقت ديگري است و هر گامِ ميرِ مالك انتخاب و تحصيلي است براي فرماني ديگر.

اينگاست كه جُمودِ نُمودِ بيرنگ، سوگندِ تصويرِ پر رنگ را به ربود هر رنگ زاده مي‌كند و مجموعة سرعتِ عالم را در نـيستي تصور به هستيِ بيـرنگ مي‌دمد و مختصر تحركي آشكار تا فرض بينهايت به دريافتْ و درك، در خود مي‌پروراند و همة ارتعاشات و امواج را در مقابلة او مي‌كند و در شُكوهِ پيرِ هستـي، تكامـلي از جهـانِ پـنهان به جـهانِ آشكار مي‌ريزد.       «كيست انسان؟»…........       فرهنگ زمان در بيزمان.

اين بيان رازِ جهانِ هستي در فرِّمادونِ ماديِ ماده نـر ماوراي مينـوئي است. آهنگي اسـت كه مـادة متحرك را جان مي‌دهد و روحِ روان را در معبد انديشة انسان مي‌سازد و يا انسان را مي‌سازد تا هستي كه در آن به جولانگاه موجود رسيده مهجور نسازد، به فرازمان اسطوره نگاشته و راز انديشة انسان را باز يافته.

«دانستن» فرماني بر تاريكيهاي زمان و فرمولي به دركِ جهان، بي زمان.

+ نوشته شده در  جمعه هفدهم آبان 1387ساعت 17:29  توسط همراهِ همراهانِ حق و عدالت |