«« يا اي ابراهيم  آري      يا اي ابراهيم به كار باري         اَي يا آفرنده         اَي يا كاردان باري      تو ياري »»

« يا اي ابراهيم به كارمايه جان كاري           يا اي ابراهيم دو كُنجان بار يار           باري           آري »

« يا اي ابراهيم       اي يا آفرنده گاهباري آري              يا اي ابراهيم يا اي ابراهيم گاهنبار »

« « آفرنده به هنجاري آفرنده گاهنباري          اي ياآفرنده         داداري            داد »»

«« داري         داد       دانستن به هنجاري                 اَي يا اِي دادگستر دادگر »»

« « داد           دادن               كشفي به جان كاري                   دادپنداري داد يكتا  »»

« تو باري       اي يا آفرنده           اي يا داد انديشه به انساني           به مانندان به يكساني »

« اَي يا ويژگانْ كُل سبب داري               كمالي جان سِتاري                      يا اي ابراهيــم بــاري »

« يا اي ابراهيم جاجان سِتان به جان ساري        اَي يا آفرنده آري           تو ياري            به جان جاري »

« « « ميرلائي               زائي                 ميان داري                    باري » » »

خلقتِ سياره زمين و دانشكده انشاء تن و روان شامل بر 7 مايگاه:

مايگاه يكم : «علم فيزيولوژي» (فعاليتِ بدن انساني) جسم پايگاه تفكر و خاصيت جذب و درك آن بر اسرار هندسي و توليد انرژي و لمس امواج در آزمايشگاه عظيم بدن انسان است. فرهنگستان تن (كانگ فو توآ) متكي بر 73000 تكنيك، تركيب و عكس العمل سازي و خاصيتهاي موجي به خود و كُرات و در مجموعة حركات، تا مرز توان سازي نيروهاي فيزيكي و فيزيولوژي بدن انساني، بر معادلات رياضي و توان سازي تا مرز جنگاوري، به كشف اين دنياي ناشناخته، همچون راز كهكشان تا ذره‌اي پيش رفته و به درك اسرار فيزيك انساني، در كاوشيم و در جهان بوده‌ها به زيباترين توانِ تن و به ره آئينِ مهرِ بقا بكوششيم.

تَنَم تانم               زِه تَنم               حُضوم               مَهوَتم              مُلكِتَم               مَتَمْ

آبــــــَرنه                                                آنِـــــه آمَــــت آ

مي سَرت                 مي  وَنت                             هــاك                             آرَوا

مُشار          مُشت          مُشتواره          مُشتَن          مُشتواره              مُشته          مُشير                 مُشتي

جُسو مي ساده گشاده             جُسو مي بَسته             جَسيتَن جَستِه

جَستِه جَستِه          جَم جِسمي جَسَك           جِرمْ پيوسته

جــاذبي  جَسيــــم

مايگاه دوم: ««انشاء پزشكي»» دركي بر احوال موجوداتِ زنده و تفكري بر ارزيابي تن از طريق طب سوزني، علم اعصابِ فيزيولوژي (ماده و انرژي) خاصيتِ فيزيكي و شيميائي مُتكّي به محاسبات رياضي بر مبناي كاوشي نو و ره گرايي در بازتاب جهان ماده (خاصيتِ جرمي) و روانْ گرائي (سرعتِ بي‌جرمي) بر روند آموزشي و اساس دانشكده، ره نمودن است.

مايگاه سوم: «« روان شناسيِ تكنولوژي »» رهنوردانِ انديشه با كشفيات و فرضيات و ايجادِ تحولات انسان را در امواج حيات حيران و سرنوشت و نابساماني او را فرمان داده‌اند اين مايگاه رهنموني به عصري هيجان زده و حل مشكلات حال و آينده نوجوانان، جوانان، زنان و مردان و انديشه انسان را بر نهايتِ سرعتِ تصويرِ جسم به درك فكر نگهبان نمودن است.

مايگاه چهارم : «« فلسفه گرايي يا نگرشِ تفكّر آميز »» و پژوهشيِ در وراي شكّ و انكار و رسيدن به فراسوي مرزي كه شكّي منطقي ما را به قاطعيت راهبر شود و اين تفكريست در جهان و در لحظات بينشيِ زمان، فاصله‌ايست از انديشة انسان با طبيعتِ كيهان اين بيان انسان را در جهان برآگاهيِ زيستِ پنهان يكسان در دُرست انديشيدن و زيرتفكر فرو رفتن و ترسيم دريافت و درك را به نَفْس كشيدن تا به آرامش و روشن بيني در جهان رسيدن است.

مايگاه پنجم: «« انشاء علوم »» انديشيدن، استدلال و تفّكر در محورِ علومِ عالم از تولّد تا تولّدِ انديشه‌ها از طريق دانشِ زمان، به دركِ حيات رسيدن است. در مايگاه پنجم از زبانِ علم بر محور فيزيك، شيمي و رياضيات انديشة انسان را پروريدن و وي را بطور بارور به جهان اسرار آميز رهنمون كردن است.

مايگاه ششم: «« روح و روان »» روح فرياد انديشه و در نتيجه گرد هم نمائي تن و روان به ايجاد تفكر و تمركز و گونه‌اي تبديل ماده بر حركتِ بي‌جرم و تبديلِ خاصيتِ انرژي از ماهيت به ذات و سلسلة مجهولاتْ راه پيمودن است. روح و روان در نمودارِ انديشه‌انسان و انسان شاهكار جهان و انديشه جهان بيني انسان. پس انسان در برترين توانايان علوم كيهان و هر انسان در زمان. پس انسان به دركِ راز جهان و نمودِ بودنِ وي در بي‌پايان و اين رازِ دانايان به دريافتِ بي زمان است.

مُنشاءِ           مَمَشاء          مُنشاءِ          اِنشاء            مُنشاءِ             مَنشَاء اموار

مُنشاءِ           مَنشَاء چين وار                         مُنشاءِ               مَنشاء         گوهر دار

مُنشاءِ         مَنشاء كَهتاب موتار                 مُنشاء                مَنشاء آفرنده گاهنبار

تــابه                  تاســِم               تـارِك           تابش             تپاك            تاپاك

مُنشاء        مَـــنشاء             گـــاهنبــار

آفرنده به هنجار                كــِي كِــي كـِي

مايگاه هفتم: «« جهانِ مجهولات و فراتر از خويشتن »» پختگيِ فكر زمان در تفكّري بي‌زمان در «فراتر از خويشتن» به عالم پنهان و جهان معنا و به دنيايِ نگرش تفكرها رسيدن است. «فراتر از خويشتن» جهانِ آفرينش را پوئيدن و راز هستي بخش را جوئيدن است.  «فراتر از خويشتن» جهانِ تابشِ امواج و رابطه آن با سلسلة‌اعصاب و بهره‌گيري از منبع انرژيِ حيات و بر نهايت سرعت و انديشه و خاصيتِ انديشه در ماده، به كنكاش كردن است. «فراتر از خويشتن» به انشاء اسرار فيزيكيِ تن به ره آورد حالات و حركات متكي بر رياضيات و روان شناسي تكنولوژي، علم گرائي، فلسفه گرائي، فيزيولوژي، پزشكي و به روحِ روان رسيدن است.

«« نَس پَس كون فَيَكون پيشْ كون كَفو تَوان»» كون كفو توان راز شتابِ قيامتِ عالم به پيش مي‌رود تا باقيِ ذراتِ عالم را به نهايتِ كمال برساند واين امرِ پنهان است در نزدِ ما سياه پوشانِ مشرق زمين به لباس عزاي جهلِ بشر نشسته  و قيام از دلِ سياهيها را نويد نموده‌اند و در اين پايانِ زمان وحدتِ تن و توحيدِ بي‌زبانِ جهان و هماهنگ نمودنِ انديشه‌ها و بكارگيري بنياني از سيستمهاي ارزشي و آموزشيِ انديشمندان و نو آوران و استفاده از كمترين انرژي و بيشترين بازده براي ارتقاء انرژي انسان و طرز بكارگيري تمامي علوم و عقايد و ابزار خلقت بدون اينكه هيچكدام را نفي نمايد.