به پرستوهایی می نگرم که شاید آمدنت را به دریا ها و اقیانوس ها خبر دهند

تا بتوانند با خروش خود امواج مهربانی را به ساحل ابدیت برسانند..

آری

روزی تو خواهی آمد . روزی که قاصدک ها آمدنت را به یاس و اقاقی و رزها مژده خواهند داد

و شاپرک ها با تو همسرود خواهند شد

و تمام عالم در برابر تو به سجده خواهد افتاد

و زمان لحظه ای به خاطر تو خواهد ایستاد

آری

باز تو خواهی آمد  از فراسوی دورترین افق ها

از پشت غروبی آتشین

طلوعی سبز خواهی یافت

و پرده های ظلمت را پس خواهی زد

و انتظار را معنا خواهی کرد.........

«  سلام بر بهار مردمان و خرمی روزگاران »