آیا بشر دائما متوجه روزهای جهالت است و باز هم تکرار می کند...

" آقا پروفسور ابراهیم میرزایی "

از همين لحظه تصميم بگير زماني كه بر خلاف سمت انسانها حركت مي كند متوقف كني و اينها است روش طريقت ما: هدف انساني انديشه. شناخت محيط و افراد. شناخت خود. درك واقعيت . بيداري و بيدار سازي . درك عامل زمان . ايمان به قدرت انسانها. يگانگي انسانها . مبارزه با انديشه هاي آلوده. شناخت و نهاد انساني . تحرك و تلاش تا لحظه بر خورداري و نگهداري دست آورد براي هيشه.

دوست من بي شك فقدان اين اصول و گرايش ها رمز و راز ناتواني و زبوني كنوني بشر است. من با تو كه از اين گرايش ها بر خورداري و از آنها اگاهي هستم : با تو كه نيرو. تن و انديشه ات را براي رهايي به كار خواهی گرفت. با تو كه هر چه را مي خواهي انساني و براي انسان ها است .

من با تو كه در آغاز كلامم تو انايت خطاب كردم،هستم .

"آقا پروفسور ابراهیم میرزایی"

در گوشه ای از پهنه ی جهان ملتی بزرگوار و تاریخ آفرین .پرکوش و خستگی ناپذیر میزید که شمارش کم و آثارش بسیار . من به خود میبالم که در میان این انسانها آبدیده در کوره ی حادثات زاده ام .زیسته ام .به تولد اندیشه رسیده .خواهم زیست و خواهم رفت .

ورقهای نبشته ام ذره ای از معمای آدم در عالم است و به کوششم تا زنگارهای باقی جهل را از اندیشه ی انسانها بزدایم تا کمترین راز جهان هستی بیرنگ را بنمایم .بدین بیان و تو ای انسان که مرا در آغوش حیات خود نموده ای و به مهر پرورده ای سپاس دارم .

" نامم ابراهیم میرزایی"

      

            هدف نبرد پادافره آتش افروزان است که راه و رسم زندگی نخواهند و فروغ اندیشه را بگسلند

 

بایدحقایق را گفت همانگونه که پیامبران بحق گفتند وبر آنهائی گفتند که حتیّ قصد جانشان کردند. باید عمل کردوحقایق را به کرسی درک انسانها باز شناساند. همانگونه که دانشمندان وبینش وران و ابداع گران با زجر و محکومیت در زمان ، تا پای جانشان به ایستادگی ، پایداری کردند تا به راهگشائی انسان و توان بخشیدن به اندیشه آنان ره نوردیدند . بایدآغاز کردوازسختیها ورنج و موانع و حتی مرگ به خاطر رهائی انسان ترس به خود راه نداد . باید تهمت و شایعات و توطئه ها را پذیرفت . باید گفت و بی پروا هم گفت....

 

« پیروز خواهیم شد و پیروزی از آن ماست چون قانون ، قانون انسانهاست »

 

 

بهوش باشيد!

من قاصد صاعقه ام

و يك قطره باران درشتي ازابرها ميپاشم
ولي صاعقه اي كه من قاصد آنم انديشة تجربه شده است

                                                              

 

"آقا پروفسور ابراهیم میرزایی"