"به تو ای همرزم فروغ هستی هستا، تو را سپاس فراوان دارم و از تو امیدهای بسیار به دل ساز کردم. زیرا که طلوع تو را در جهان امروز به فال نیک گرفتم و راز جهان را در تو جستم. تو را فرا تر از خویش میدانم و گهواره جهان هستی را از آن سوی تا بدین سوی به فرمان داوری و ژرفای دست تو سپردم ، پس ما را سامان ده و در دامنت پرتوئی از حقایق بگشا و راز اندیشه ات را بگو ، تا ما از فروغ بیکران تو ، راز هستی هستا را بپوئیم . تو خود به ره گم کردگی ، نا توانی نا بسامانی فرزندانت آگاهی ، درد ما از توست و درمان ما هم از توست. تو را دادار هستی بخش نعمت های فراوان ارزانی داشته ، تو همه چیز داری : زیبایی و مهر، عاطفه و دوستی ، هستی.خرد و دانش ، فروغ و آشتی و ... بالاخره راز نیکی .